CZĘŚĆ 6
Znowu piłaś?
Miałaś nie wpadać po pijaku.
Od razu tego nie zmienię.
Byłam na miejscu, kiedy otrzeźwiałam.
Czemu nazywają cię Małą Wiedźmą?
Kawy lub herbaty?
Herbaty.
- Zaczekam w gabinecie. - Dobrze.
Gdzie jesteś, Dan-i?
Hae-rin znów przyszła pijana.
Jestem pod twoim domem.
Serio? Jestem w pracy. Napiszę, kiedy wyjdę z biura.
Eun-ho.
To już mój 13 list.
Zawsze, kiedy przyjeżdżałam do ciebie pijana,
ukrywałam na półce z książkami list do ciebie.
Chyba żadnego jeszcze nie znalazłeś.
Mówiłeś, że mieszkasz z kobietą,
ale liczę, że to kłamstwo.
A nawet jeśli nie,
nie zrezygnuję tak łatwo z moich uczuć,
bo jestem już
zakochana w tobie po uszy.
Nie kontroluję już moich uczuć.
To właśnie jest miłość.
Kocham cię, Eun-ho.
Piszę to pierwszy raz.
Dopiero po 12 listach.
Szybko.
Nie mam dokąd pójść.
Znowu.
Pani Cebulka.
Co tu robisz?
Czy ja
wysiadłam właśnie z autobusu?
Słucham?
Podobno jutro ma padać.
Mieliśmy wtedy robić naleśniki z cebulkami.
Pomyślałem o tym.
Naleśniki z cebulkami.
Już zaczęło padać.
Na to wygląda.
Co za przypadek,
że na siebie wpadliśmy
i od razu zaczęło padać.
Te naleśniki są nam pisane?
W życiu.
Jadłaś już kolację?
- A ty? - Zjedzmy coś w takim razie.
Zaczekaj.
- Lubisz moknąć? - Nie, ale...
nie mamy parasola.
O czym ty mówisz?
Widzisz tamto drzewo?
Patrz na nie przez minutę.
Pójdę po parasol.
Tu nie ma sklepów.
Skąd go weźmiesz tak szybko?
Już straciłeś dziesięć sekund.
Dwadzieścia.
A teraz 35.
- Skąd go masz? - Magia.
Chodźmy.
Idziemy.
Gdzie twoja lokatorka?
Podobno mieszkasz z kobietą.
Przyjechałaś tutaj,
mimo że wiesz?
Daj spokój. Nikt tu z tobą nie mieszka.
- Mieszka. - Nie.
Mieszkam z kimś.
Ile miałeś dziewczyn, od kiedy pracuję w Gyeoroo?
Jestem popularny.
Nie, pięć razy dostałeś kosza.
A kto był wtedy przy tobie?
Ja, Song Hae-rin.
Ciebie rzuciło przynajmniej trzech facetów.
Ciągle nas rzucają.
- Umówmy się ze sobą. - Mieszkam z kimś.
Kiedy rzuci cię tym razem?
Zaczekam.
Znowu gadasz głupoty.
Czas na nauczkę.
Chodź.
Boże.
Rany.
Musisz już iść Hae-rin. Pada.
CAMELLIA
Może ciepła sake?
Napijemy się?
Macie sake?
- Tak. - Poprosimy butelkę.
Oczywiście.
Zamiast przypadkowych spotkań,
po prostu się umówmy.
Może się też sobie przedstawimy?
Kang Dan-i.
Ji Seo-jun.
Rozumiem.
CAMELLIA
Proszę.
Zadzwoń, kiedy dojedziesz.
Wsiadaj.
- Proszę ją odwieźć bezpiecznie. - Oczywiście.
I nie przyjeżdżaj już pijana. Nie wpuszczę cię.
Uważaj na siebie.
Dziękuję.
CAMELLIA
To nalbi.
Nagły, lekki deszcz, który przychodzi znienacka.
Znasz to słowo?
Niewielu ludzi zna jego znaczenie.
To może
czytałeś 23 kwietnia Kang Byeong-juna?
To znana książka.
Pierwsze zdanie brzmi tak:
„Mężczyzna w czarnym płaszczu
spacerował górskim szlakiem
w trakcie nalbi”.
No proszę. Znasz nawet cytaty.
Co powiesz na to?
Tajemnica tytułu
23 kwietnia.
Na pewno nie wiesz.
To była jego ostatnia powieść.
Po jej premierze ogłosił przejście na emeryturę.
Jednak sama historia
nie ma żadnego związku z 23 kwietnia.
Dziwne, prawda? Sprawdziłam to.
Wyszukałam, co stało się 23 kwietnia.
Tego dnia zmarło kilku pisarzy.
Miguel de Cervantes i William Shakespeare.
Dwóch najbardziej znanych pisarzy zmarło 23 kwietnia.
Innymi słowy,
dla Kang Byeong-juna
ta książka była niczym pogrzeb.
Końcem kariery.
Dlatego właśnie ogłosił,
że jest ostatnia.
Musiał podjąć tę decyzję jeszcze przed jej napisaniem.
Dokładnie.
Nieświadomi ludzie mówią,
że pracownicy Gyeoroo zamknęli go
i zmusili do napisania oświadczenia.
To bzdura.
A może to prawda.
Niemożliwe.
Sprawdziłam jego stronę.
Ludzie mają za dużo czasu.
Niektórzy widzieli go w Meksyku lub w Chile.
Podobno to Gyeoroo roznosi te plotki.
Wcale nie.
Pracuję dla nich.
Nie wiedziałem.
Jestem tam dopiero od miesiąca.
Jest fajnie.
Właśnie dostałam pierwsze duże zadanie.
Marketing nowej książki.
Pracownicy nie mówią nic o Kang Byeong-junie?
Jutro idziemy pomagać w sierocińcu,
do którego trafiają zyski z wszystkich jego książek.
- Przepraszam. - Jasne.
Halo?
Gdzie jesteś?
Odbiorę cię z biura.
Knajpa z udonem?
Właśnie ją minąłem.
Co? Jesteś z kimś?
Mówiłam ci o znajomym z okolicy.
Jezu, ramyeon i udon.
Gość uwielbia makaron.
Ja też.
Może wpaść brat?
Pewnie.
- Wpadniesz? - Już idę.
I tak miałem ochotę na udon.
I nie potrzebuję jego pozwolenia, żeby tam iść.
To nie jego knajpa.
Czemu wciąż się z nim zadajesz?
Miałaś przestać.
Spotykasz się z gościem, o którym nic nie wiesz?
Jest pan fanem pana Kanga.
Na pewno pan wie.
To on dał nam prawa.
Każdy ma prawo odejść.
Tego właśnie chciał.
Zaginął?
Zamknęliście go?
Jej znajomy to Ji Seo-jun?
Pan Cha Eun-ho to twój brat?
Znasz Eun-ho?
Tak jakby.
Jesteś fanem?
Jezu, nie chcę oglądać tego dupka.
Powiedzmy, że tak.
Mam do niego wiele pytań.
Co za wariat.
Znów się spotykamy.
Racja. Nie wiedziałem, że jesteśmy sąsiadami.
Poprosimy kolejny udon.
Dobrze.
- I kieliszek. - Żaden problem.
MAMA
Co tu robisz o tej porze?
Kupiłam ci sok pomarańczowy.
Super!
Randka w ciemno?
Z gorylem.
Na pewno jest fajny.
Nie celuj za wysoko.
Nie szukaj przystojnego geniusza
z domem, samochodem
i bogatymi rodzicami.
Chcę kogoś takiego.
Po to chodzę na randki w ciemno.
To chodź na nie,
dopóki go nie poznasz.
Chodźmy do kina.
MAMA
Nie musisz wracać?
Raz w miesiącu stawiam się mamie.
To właśnie dziś.
Udajesz niedostępną?
A co mam zrobić? Dusi mnie.
Chodźmy do kina.
MAMA
Mamo, koniec randek w ciemno.
Jeszcze ci nie mówiłam, ale spotykam się z kimś.
To mój kolega z pracy, Park Hoon.
Jesteśmy razem od dzisiaj.
Jest super.
Bardzo się w nim zakochałam.
Nie zmuszaj mnie już do randek.
Jeśli będzie nam się układać,
to pójdziemy dalej
i poślubię go.
Mówiłaś serio?
Naprawdę
się we mnie zakochujesz?
Zwariowałeś?
Zyskałam trochę czasu.
Mam dość chodzenia na randki
raz w tygodniu i raz w weekend co tydzień.
Racja.
Nie zazdroszczę.
Dobrze, że jej powiedziałaś.
Musisz stać się niezależna od mamy.
Jesteśmy panami własnego losu.
Właśnie, chodźmy do kina.
Dobrze. By uczcić twoją niezależność,
zabiorę cię do kina.
- Umowa? - Umowa.
Wyplułem to.
Ohyda.
CAMELLIA
Nie wiedziałem, że pan Cha to twój brat.
Skąd się znacie?
Nadal nie znasz jego imienia?
Znam.
Ji Seo-jun.
Projektant książek.
Nie kojarzysz?
Chwila.
Proszę dać nam moment.
DO DAN-I
Wie, że mieszkamy razem?
Tak.
Czemu mu powiedziałaś?
Nie słyszałaś, jak mówimy o nim na spotkaniu?
Miał go pan załatwić.
Nakład pierwszej edycji miał wynosić 10 000 kopii.
Co żeście zrobili?
Mieliście za wszelką cenę przekonać Ji Seo-juna.
Nie mów, że pracujesz w Gyeoroo.
Mieszkanie ze mną byłoby dziwne.
Nikt w pracy o tym nie wie.
Siedzi w tej branży.
Powiedziałaś mu nawet o tym?
Halo?
Siedzę tu.
Po co wysyłacie sobie SMS-y?
Napisałeś jej,
by nie mówiła mi
o pracy w Gyeoroo? Prawda?
Wybacz.
Powiedziałam mu wszystko.
Nie ma co tego ukrywać.
To po co pan to robił?
Rodzeństwo może przecież pracować razem.
Podobno jest pan znajomym Dan-i?
A kim innym?
Może pan odpowie?
Sam skończył pan zdanie znakiem zapytania, czyż nie?
Proszę to zakończyć, jeśli się panu nie podoba.
Jak ja. Bez znaku zapytania.
Chwila.
Nie jesteście rodzeństwem.
Macie inne nazwiska.
Cha Eun-ho i Kang Dan-i.
Dlatego chcieliście ukryć,
że pracujecie razem.
Współpracownicy pewnie nie wiedzą, że razem mieszkacie.
Kim dla siebie jesteście?
To niegrzeczne?
Interesuje mnie pani Kang.
Co jest między wami?
To mój znajomy.
- To trochę bardziej złożone. - Co ty gadasz?
Jest dla mnie jak młodszy brat. Prościej się nie da.
Jesteśmy jak rodzeństwo.
Bliskimi znajomymi.
Którzy mieszkają razem?
Miałam kłopoty.
Dlatego mieszkam u niego.
Tylko szukasz wymówki.
- Dlatego szukałaś mieszkania. - Jednak zostaje.
Oszczędzę trochę i się wyprowadzę.
Tęsknisz za Geum-bim?
Wpadnij do niego.
Kto to jest?
Nie wiem tylu rzeczy.
Czemu się złościsz?
Jesteś na mnie zły, prawda?
Dąsasz się od wyjścia z knajpy.
O co ci chodzi?
Wcale się nie dąsam.
Gapiłeś się na niego.
On na mnie też.
Nie lubisz go?
Niby dlaczego?
Spotkałem go dopiero drugi raz.
To o co chodzi?
Jestem jak młodszy brat?
Obcy facet, mówi, że jest zainteresowany,
a ty potakujesz?
Chyba wciąż to mam.
Ile ma lat?
Jest młody.
Jestem dużo starsza, ale mu się podobam.
Jest zainteresowany.
Nie wiesz, ile ma lat. Po co się z nim spotykasz?
Kim jest Geum-bi?
Szukałaś mieszkania razem z nim?
Nie wiedząc, kim jest?
Po pierwsze,
kiedy było mi ciężko, pojawił się
i mnie uratował.
Po drugie, pożyczył mi swój jedyny parasol
w deszczowy dzień.
Po trzecie, znalazł but, który zgubiłam.
Po czwarte,
trzymał moje buty cały dzień,
bo nie mógł ich wyrzucić.
I na koniec,
znalazł tamtego dnia psa
i nazwał go Geum-bi.
To nie jest żaden świr.
Opowiedz, jak i gdzie się poznaliście.
Skończ gadać o przeznaczeniu. Mówisz,
jakby książę znalazł pantofelka.
My też mówiliśmy już o Kopciuszku.
Co? „My”?
Jakbyście byli razem?
Wyjaśnijmy coś.
My się znamy.
Ten Ji Seo-jun...
Ten dupek to ktoś obcy.
Po prostu siedziałam na przystanku,
bo Hae-rin tu była. Wtedy się spotkaliśmy.
Nie miałam dokąd pójść.
Byłam głodna.
Jak to? Masz przecież mnie!
Jak to nie masz dokąd pójść?
Przestań.
Tu jest twój dom.
Zawsze możesz do mnie przyjść.
Co...
w ciebie wstąpiło?
Czemu tak mówisz?
Brzmisz jak gość z taniego romansu.
Dziewczyny tego nie lubią, Eun-ho.
Nic dziwnego, że nikogo nie masz.
Gadasz banały. Przesuń się.
A właśnie.
Hae-rin wróciła do domu?
Mówiła coś?
Nieważne.
W twoim pokoju jest torba
od Na-gyeong.
O co mu chodzi?
Piękna.
CAMELLIA
Dzięki za kolację.
Nie przeprosi mnie pan za złapanie mnie za kołnierz?
To pan pierwszy przesadził.
Nie chciałem wściec pana pytaniem o Kang Byeong-juna.
Zaciekawiły mnie plotki.
Nie pierwszy raz je usłyszałem.
W porządku.
Trochę mnie zaniepokoiło, że Dan-i mieszka z kimś, kto nie jest
jej bratem.
To znaczy?
Polubiłem ją.
Gdy spytał pan o naszą relację,
nie wiedziałem, jak to wyjaśnić.
Ale teraz to jasne.
Zbliżamy się ku sobie.
Dan-i mówiła, że jest pan tylko sąsiadem.
Tak to się zwykle zaczyna.
Nie dziwi pana, że ze mną mieszka?
Z tylu miejsc w Seulu
wybrała mieszkanie ze mną. Tak blisko jesteśmy.
Ale nie jesteście razem.
Od razu to widać.
Do zobaczenia.
Uważaj na siebie.
Po co ten parasol?
Chyba pada.
Zwariowałeś? Wcale nie.
Poczułem kroplę.
Nie pada.
- Pada. - To żenujące.
Naprawdę pada.
Nienawidzi mnie?
Czy lubi Dan-i?
Nie ruszaj się.
Dlaczego?
Zbliżają się?
Na pewno nie.
Nie mówił serio.
Nie.
Niemożliwe.
Nie? To niemożliwe.
Nie ma szans.
SIEROCINIEC SŁONECZKO
WOLONTARIAT WYDAWNICTWA GYEOROO
Słuchaj!
Jesteś złym dzieckiem!
Powiem mamie!
Przepraszam.
To się nie powtórzy.
Zrobię, co zechcesz.
Mamo!
„Macocha uwielbiała Pat-jwi,
a Kong-jwi zawsze dawała najtrudniejsze zadania”.
Pat-jwi i ja jedziemy na dożynki.
- A ty... - Ty!
...napełnij garnek wodą,
zmiel ryż i nawlecz nici.
- Wtedy możesz przyjść. - Właśnie.
„Ale macocha dała jej garnek,
który miał dziurę.
Woda wciąż ciekła...”
Chłopaki.
BIBLIOTEKA FRYZJER GYEOROO
Czekajcie.
Mamy uprawnienia fryzjerów.
Możemy was ostrzyc.
Zawołamy tamtego ptaszka?
- Tak! - Tak!
Świetnie.
Chodź, ptaszyno!
- Chodź, ptaszyno! - Chodź, ptaszyno!
Jeszcze raz!
Chodź, ptaszyno!
- Chodź, ptaszyno! - Chodź, ptaszyno!
SZTUKA KONG-JWI I PAT-JWI
Oklaski.
- Chodź, ptaszyno! - Chodź, ptaszyno!
- Wszyscy. - Tak!
Czytajcie dużo książek.
- Dobrze! - Dobrze!
Które wydawnictwo jest najlepsze?
- Gyeoroo! - Dokładnie!
Dobrze.
Zrobię ci modną fryzurę.
- Kto nie dostał? - Proszę.
- Ja! - Proszę.
- I ja! - Ja!
Zielone. Czerwone!
- Fajne. - Ruszyłeś się.
Zielone. Czerwone!
- Tutaj. - Nieźle.
SZTUKA KONG-JWI I PAT-JWI
Zielone. Czerwone!
Przepraszam za spóźnienie!
To pani Seo?
Przepraszam!
Właśnie się rozwiodłam.
- Co? - Co?
Co pani opowiada?
Naprawdę?
Jestem taka szczęśliwa.
Kamień z serca.
Wiecie, jakie to uczucie?
Jakbym pozbyła się skały,
która blokowała moją przyszłość.
Rozumiecie?
Nie? Nieważne.
Super!
Mógł pan przeprosić
i obiecać poprawę.
Po co miałby to mówić?
Nie jego wina, że musi zająć się
rodziną brata, który poszedł siedzieć.
Od tego jest rodzina.
Ale to długotrwały problem.
Musi zająć się tyloma osobami.
- Czemu... - Cholera.
Proszę zaczekać.
Nie może pan tego porwać.
To na nic. Żona też ma kopię.
Wystarczy, że jedna osoba złoży wniosek.
Mam wieść.
I to wielką.
Pani Seo,
szefowa ds. marketingu,
rozwiodła się dzisiaj.
Nic jej nie jest.
Ulżyło jej.
Mówi, że w końcu czuje się wolna.
Jej mąż musiał być dziwakiem.
Gdy ludzie się rozwodzą,
czują raczej pustkę i stres.
Co jest? Czemu...
Rany.
Co pan tu robi, panie Bong?
Coś się stało?
Jest pan chory?
Też się rozwiodłem.
Dwie osoby w firmie?
Przykro mi.
Mogę mu przywalić? Nie powinienem.
Przepraszam.
Robimy zdjęcie grupowe na zewnątrz.
Stańcie blisko siebie.
Świetnie.
Świetnie. I uśmiech.
Robię zdjęcie.
Dziesięć sekund!
WOLONTARIAT GYEOROO
Pan Bong też się rozwiódł.
Serio?
Ta firma jest dziwna.
- Krzyknijmy: „Do boju, Gyeoroo!”. - Dobrze.
Do boju...
- Gyeoroo! - Gyeoroo!
Rany. Dobra robota.
- Dobra robota. - Brawo.
- Świetnie. - Brawo.
Nowym na pewno było trochę ciężko,
bo byliście tu pierwszy raz,
ale dziękuję wam.
Wolontariat jest czasami trudny,
ale po przywyknięciu bardzo edukuje.
Tak trzymać.
Gyeoroo, zawsze na przedzie.
- Tak trzymać. - Tak trzymać!
- Dobra robota. - Dobra robota.
Chodźmy.
Jedzie pan do domu?
Nie, muszę coś załatwić.
Dobra robota.
Dzięki. Wzajemnie.
Nie jedziesz?
Też chcę się przywitać.
W porządku.
Przesiądź się.
Siedźmy razem.
To ja się przesiądę.
W porządku.
Dobra.
Coś zrozumiałem.
Oni...
- mają romans. - Co?
Pan Bong i pani Seo
są w sobie zakochani.
Rozwiedli się,
bo są w sobie zakochani
na zabój.
Rozumiem.
Udawaj, że nie wiesz.
Nowi nie powinni wiedzieć za dużo.
Jasne?
SIEROCINIEC SŁONECZKO
Rany, poważnie?
Chwyciłem cię za rękę, bo pomyślałem o przeszłości.
10 LAT WCZEŚNIEJ
ŚWIĘTEJ PAMIĘCI YU SU-JIN
To moja żona.
Przywitaj się, kochanie.
To pierwszy pisarz z Gyeoroo.
Cha Eun-ho. Napisał twoją ulubioną serię,
Krwawy kontrakt.
Zawrzemy tu przysięgę.
Podpiszę z nim umowę na twoich oczach.
To dla mnie najważniejsze miejsce.
Jeśli złoży pan tu obietnicę,
to musi jej dotrzymać...
za wszelką cenę.
DEKLARACJA ZAKOŃCZENIA KARIERY KANG BYEONG-JUNA
To...
Deklaracja zakończenia kariery Kang Byeong-juna.
Chwila.
Publikował eseje w piśmie kwartalnym.
Czemu rezygnuje z pisania?
Przekazuje wszystkie prawa Gyeoroo.
19 CZERWCA 2009
Co jest między tobą...
a Kang Byeong-junem?
Ojciec.
To mój ojciec.
Dawno mnie tu nie było, Su-jin.
Dużo o tobie myślę,
ale miałem dużo pracy.
Co u ciebie?
Dzieci mają się dobrze.
Seo-yun ma chłopaka,
a Seo-hyeon jest świetną baleriną jak ty.
Pokażę ci ich zdjęcia.
Su-jin.
ŚWIĘTEJ PAMIĘCI YU SU-JIN
Nie musisz odwiedzać mnie w snach,
ale odwiedzaj córki.
One...
bardzo za tobą tęsknią.
Dzisiaj
Bong Ji-hong i Seo Yeong-a wzięli rozwód.
Nie do wiary, co?
Jakoś sobie poradzą,
ale co z firmą?
Martwię się.
Cholera.
- Chodźmy już! - Od razu wiedziałem...
Mówiłem ci o nowych?
Zatrudniliśmy szóstkę.
- Nie będzie łatwo. - Jeden...
Nogi mnie bolą.
Nie uwierzysz.
Młodzi ludzie
dbają tylko o siebie.
- Chodźmy! - My byliśmy inni.
- Hej! - Dorośli mówili,
- że brak nam romantyczności... - Chodźmy!
No chodź.
Co powiesz na to?
Tajemnica tytułu
23 kwietnia.
Sama historia
nie ma żadnego związku z 23 kwietnia.
Dziwne, prawda?
Dla Kang Byeong-juna ta książka
była niczym pogrzeb.
Końcem kariery.
Dlatego właśnie ogłosił,
że jest ostatnia.
23 KWIETNIA KANG BYEONG-JUN
WYDAWNICTWO GYEOROO
Mamy egzemplarze?
- Tak. - Dobrze.
To bardzo dobry pomysł.
„Prezent dla siebie”.
- To nie koniec. - Jasne.
To na pewno przykuje uwagę ludzi.
Dzisiaj zaczynają druk?
- Tak. - Dobra robota.
Ludzie kupują książkę po przeczytaniu opisu.
Eun-ho, Hae-rin,
porozmawiajmy w biurze, nim oddamy ją do druku.
Oczywiście.
To nie błąd?
Słucham?
Prawa autorskie.
Dan-i powinna tu być?
SZARY ŚWIAT PARK JEONG-SIK
Ja też mam pomysł.
Zapomnijmy o komiksie.
Może niech będzie zagadką?
SZARY ŚWIAT PARK JEONG-SIK
PIERWSZE WYDANIE I DRUK 10 LUTEGO 2019
AUTOR: PARK JEONG-SIK
WYDAWCA: KIM JAE-MIN
REDAKTOR GŁÓWNY: CHA EUN-HO REDAKCJA: SONG HAE-RIN
REKLAMA: KANG DAN-I
SZARY ŚWIAT PARK JEONG-SIK
REKLAMA: KANG DAN-I
Wykreślcie ją.
To kogo mamy podać?
Panią Seo.
Tak jest.
Dan-i jest w zespole wsparcia.
Po prostu pomogła.
Rozumiecie?
Jasno i wyraźnie.
Słucham, panie Cha?
Dan-i zarządzała marketingiem Szarego świata.
Przekonała nawet pisarza, żeby został.
Dostała zadanie i je wykonała.
Nie jest w zespole ds. marketingu,
więc jak mogła zarządzać marketingiem?
Zespół jest nieważny.
Wykonała pracę z zakresu marketingu
i jej nazwisko powinno być na liście.
Wpadła na pomysł, ale nie zarządzała marketingiem.
To odpowiedzialna pozycja.
Czy Dan-i pogodzi
cały marketing książki
ze swoimi obowiązkami?
Wiem, że ma pan dobre chęci
i rozumiem pana zdanie.
Jednakże
to jest firma.
Zasady są najważniejsze.
Pan też może robić coś innego,
ale jeśli każdy będzie robił, co chce,
to co się stanie
z firmą?
Rozumiem.
Myliłem się.
Pani Go.
Ma pani rację.
Jednakże
to ludzie tworzą tę firmę.
Trzeba wykonywać swoją pracę,
ale jeśli ograniczymy ludzi,
nikt nie da z siebie więcej.
Jako pierwszą nową wymienili cię w książce.
- Nieźle. - Niesamowite.
To dzięki nim.
Poprawiły pracę mózgu.
Bierzesz je z kuchni.
Ale są pyszne.
Jak to jest być wymienionym w książce?
Nie do opisania.
Sami się postarajcie. Ciężko to opisać.
Też mnie kiedyś wymienią.
Dasz radę.
Spójrz.
Tu Song Hae-rin z Gyeoroo.
Chodzi o dzisiejszą książkę do druku.
Tak, w Szarym świecie potrzebna jest zmiana.
Nie, nie w treści
tylko na stronie z prawami autorskimi.
Zaraz wyślę wam poprawioną wersję.
Oczywiście.
Dan-i.
Tak?
Zaszła pomyłka.
To pani Seo będzie wymieniona
w książce jako marketingowiec.
- Dlaczego? - Jesteś w zespole wsparcia.
Każdy może uczestniczyć w spotkaniach,
ale nikt nie trafił do książki, bo wpadł na jakiś pomysł.
Wybacz. To mój błąd.
Oto kandydaci do recenzji.
Sprawdź ich blogi i wybierz 20 do końca tygodnia.
Oczywiście.
Tak, pani Go?
Oczywiście.
Dostarcz to.
To prezent urodzinowy dla żony pisarza Kim Su-yeonga.
W środku jest numer, zadzwoń do niego.
Oczywiście.
- Wracacie z księgarni? - Tak.
Dokąd jedziesz?
Pani Go kazała mi jechać do domu pana Kim Su-yeonga.
- Co? - Przestań.
Wyślemy kuriera.
- Zadzwonię... - Nie.
Mam to dostarczyć osobiście.
Niedługo wrócę.
Po co ją wysyłać?
Dan-i...
SONG HAE-RIN
Nienawidzę tej firmy.
Dlaczego? Praca to praca.
Naprawdę nie masz serca, wiesz?
Być może.
Dziękuję za ten prezent
i za wizytę.
Wszystkiego najlepszego.
To ode mnie.
Dziękuję bardzo.
Jak się nazywasz?
Kang Dan-i z zespołu wsparcia.
To kawał drogi z biura.
Głupio mi.
Niepotrzebnie.
Przewietrzyłam się.
Zaczekaj. Dam ci pieniądze na taksówkę.
Nie trzeba.
Idę. Wszystkiego najlepszego!
Weź na taksówkę!
Cześć, Jae-hui.
Mamo. Czekaj.
Potrzymaj przez chwilę, proszę.
Jak wyglądam? To sukienka od ciebie.
Pasuje mi?
Rany, szybko rośniesz.
Nauczyciel mówi,
że jesteśmy podobne.
Serio? Ucieszyłaś się?
Tak.
Jak nowa praca?
To wydawnictwo?
Tak, jest super.
Choć czasem ciężko.
Jest ciężko.
Tak czasami bywa,
ale...
jestem twoją mamą.
Nie chcę, byś kiedyś powiedziała mi,
że nie chcesz być jak ja.
Powiedziałam tak swojej matce.
Choćbym robiła, co w mojej mocy,
i tak możesz mi to powiedzieć,
ale zrobię wszystko, by tak nie było.
Jae-hui.
Bardzo chcę...
być dla ciebie wzorem.
Chcę być mamą,
którą podziwiasz.
Nie, nie płaczę.
Niby dlaczego?
Mogę pracować ciężej.
Wyglądasz pięknie.
NIEPOWTARZALNA KSIĄŻKA
STRASZNA STRONA ŻYCIA
ZŁO W LUDZKIEJ NATURZE
DZIWNA WESOŁOŚĆ
ŚMIECH I ZAGADKA
SATYRA NA PŁYTKOŚĆ
NIEPOWTARZALNA KSIĄŻKA
CO TO ZA KSIĄŻKA?
TO COŚ ŚWIEŻEGO
CIEKAWE, CO BĘDZIE W ŚRODKU
ZUPEŁNA NOWOŚĆ
Dobrze, rozumiem.
Słuchajcie.
Zaczynamy dodruk Szarego świata.
Naprawdę?
Dopiero dziesięć dni od premiery.
Dodrukujemy 10 000 sztuk.
Spróbujemy je sprzedać.
- Do dzieła. - Do dzieła.
Pani Song Hae-rin!
Dziękuję bardzo!
Świetnie!
DYREKTOR GO YU-SEON
ZAPIERAJĄCA DECH W PIERSIACH WALKA UMYSŁÓW
Uważasz, że ci je ukradłam?
Wpadłam na ten pomysł na samym początku.
Nie sądzisz chyba,
że wpadłaś na coś, na co ja bym nie wpadła?
Pomyślałaś tak?
Pani Go
mówiła prawdę.
ZAPIERAJĄCA DECH W PIERSIACH WALKA UMYSŁÓW
Co tu robisz?
Przyszła poczta.
Sprzątałam biurko
i zobaczyłam notatnik.
Pomyliłam się
co do hasła dla Blady, Wściekłość.
Chociaż znasz prawdę.
Może zrozumiesz swoją rolę.
Mimo to...
chcę dalej próbować.
Wykonując tylko swoje obowiązki,
nie rozwinę się w tej firmie.
Chcę stawiać sobie wyzwania,
na które mnie stać.
Kiedy zaczynałam,
chciałam zebrać doświadczenie
i przenieść się do innej firmy,
ale teraz...
polubiłam książki.
Wiem to od niedawna.
Wiem, co motywuje tu ludzi.
Książka była dobra
i chciałam ją sprzedać.
Chciałam zaproponować jakiś pomysł.
Zrozumiałam to.
Zacznę od zera.
Będę dobrze robić to,
co do mnie należy.
Możesz już wyjść.
Mam kanapki!
Z jakiej okazji?
Pracowałem poza biurem
i zobaczyłem sklep z kanapkami.
To pora, kiedy głodniejemy.
- Dzięki. - Pewnie.
To bardzo miłe.
Padam z głodu.
- Jasne. - Zjem też jedną na kolację.
Dan-i, kanapka.
Dziękuję.
Z chęcią.
Jest pyszna.
- Hoon. - Tak?
Co z oświadczeniem dla prasy?
Proszę, pani Seo. Proszę spojrzeć.
Nie tym.
Dla pisarza Yoo Hong-ju.
Nie jest jeszcze gotowe.
Musiałem skończyć poprzednie.
Może pomogę z oświadczeniem
dla Yoo Hong-ju?
- Masz czas? - Spróbuję je dziś napisać.
Naprawdę? Pewnie.
Dzięki. Śmiało.
Dan-i.
Zorganizowałaś recenzje?
Tak, pani Song.
Przejrzałam blogi.
Wielu blogerów zgłosiło się też do innych wydawnictw,
ale mieli słaby poziom.
Zawęziłam listę. Proszę.
Ufam ci. Weźmiemy ich.
Dan-i, zamów kawę.
Jest jeszcze dużo. Załatwię to.
Dziękuję.
Znów zaczynam
od małych zadań
i tego, o co jestem proszona.
Znów uczę się pracy.
Nawet jeśli wydaje mi się, że wiem więcej, to zaczynam od zera,
bo jestem tu nowa.
Herbaty, panie Cha?
Dla ciebie, Dan-i.
Koncepcja książki jest prezentem dla ciebie.
REKLAMA: KANG DAN-I
Nawet jeśli świat nie wie,
to ja wiem,
że to twoja zasługa.
Strategia marketingowa była idealna.
To opinia redaktora.
Dziękuję, panie Cha.
JI SEO-JUN
Tak, panie Parasol?
Kończysz pracę?
Jestem przed twoim biurem. Zjemy kolację?
Wcześniej spotykaliśmy się przypadkowo.
Tym razem jest inaczej.
Zapraszam cię na randkę.
NASZA WIĘŹ BĘDZIE MOCNA
NASZA WSPÓLNA PODRÓŻ BĘDZIE BARDZO DŁUGA
NIE CHCĘ, BY BYŁA Z INNYM
PRZY NIEJ ROBIĘ Z SIEBIE GŁUPCA
KTO PIERWSZY SIĘ ZESTARZEJE?
NA STAROŚĆ ZROBIMY ZDJĘCIA
GDY ŚWIAT SIĘ ZMIENIA, PRACOWITOŚĆ POMAGA
MUSZĘ TYLKO NAŁOŻYĆ MAŚĆ, KIEDY ONA UPADNIE
WIERZĘ, ŻE WSTANIE I PÓJDZIE DALEJ
BOLI MNIE, GDY NIE WIE, CO CZUJĘ
A CZASEM CIESZĘ SIĘ, ŻE JEST BLISKO
ZACZNĘ OD ZERA, NAWET JEŚLI WIEM WIĘCEJ,
BO JESTEM TU NOWA
Dan-i, popraw fragmenty zaznaczone na czerwono.
Ktoś do ciebie dzwonił.
Zrobię to, jeśli ktoś czeka...
Seo-jun,
wciąż myślę o twoich słowach o randce.
On nie jest ciebie wart.
Prawda?
Czemu to zrobiłem?
To koniec.
Nie widuj się z Dan-i.
Nie.
Przeszukam cały Seul i znajdę Dan-i.
To może być ostatni raz, kiedy się z kimś umawiam.
Nie tam, tylko tu.
A jeśli wciąż będę ją lubił?
Napisy: Krzysztof Zając